Jeśli w tej okolicy pojawia się ból, lekarze diagnozują zapalenie ścięgien gęsiej stopki. Sprawdź, jakie są objawy i możliwości leczenia. Gęsia stopka – ból poniżej kolana. Jeśli tuż poniżej kolana, z przodu, po wewnętrznej stronie pojawia się ból, lekarze przeważnie rozpoznają zapalenie ścięgien gęsiej stopki. W skład tzw. gęsiej stopki, która znajduje się przyśrodkowo i poniżej guzowatości piszczeli, wchodzą mięsień krawiecki (sartorius m.), smukły (gracilis m.) oraz półścięgnisty (semitendinosus m.). Poniżej grafika przedstawiająca schematyczne ułożenie poszczególnych przyczepów mięśni na gęsiej stopce: 1) Mięsień Zapalenie ścięgien gęsiej stopki inaczej nazywane również zapaleniem kaletki maziowej stopki, bardzo często dotyk biegaczy oraz pływaków. Jest to dolegliwość objawiająca się znacznym bólem, który podczas aktywności fizycznej wzrasta i nawet uniemożliwia jej kontynuowanie. Ból zlokalizowany zostaje około 5 cm poniżej szpary Niestety, zapalenie gęsiej stopki bardzo łatwo pomylić z innymi kontuzjami, w związku z tym rozpoznanie schorzenia często stanowi nie lada problem. Zapalenie gęsiej stopki oznacza stan zapalny przyczepu trzech mięśni: krawieckiego, smukłego oraz półścięgnistego, który znajduje się po wewnętrznej stronie dolnej części kolana na Nie można zapominać także o potencjalnych alergiach na którykolwiek ze składników preparatu. Do stosunkowo częstych skutków ubocznych związanych z używaniem maści przeciwbólowych należą: wysypki, kontaktowe zapalenie skóry, zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i nieprzyjemne odczucia skórne. SKUTECZNOŚĆ PLASTRÓW ITAMI. Badanie skuteczności przeprowadzono. w 4 centrach sportowych leczenia. urazów (Niemcy). U pacjentów z bólem ostrym. zastosowano plaster leczniczy z diklofenakiem. (140mg) 2 x dziennie (miejscowo). Wyniki badania potwierdziły skuteczność. przeciwbólową plastrów i znaczną redukcję. . Nazwa brzmi zabawnie ale biegaczom, których dotknęła ta dolegliwość zapewne nie jest do śmiechu. Problem wbrew pozorom dotyczy kolana i lubi dawać się we znaki miłośnikom biegania. Gęsia stopka to nazwa ścięgnistej taśmy utworzonej z końcowych przyczepów 3 mięśni – krawieckiego, smukłego i półścięgnistego. Miejsce to znajduje się poniżej przyśrodkowej strony stawu kolanowego. Przyczepy łączą się tworząc mięśniowo – powięziową strukturę przypominającą kształtem błoniastą stopę gęsi. Przyczyny Dolegliwość ta jest często spotykana u sportowców. Szczególnie narażeni są biegacze długodystansowi ze względu na przeciążenia jakim poddawane są mięśnie oraz koszykarze czy piłkarze, którzy często wykonują gwałtowne i szybkie ruchy z jednego boku na drugi oraz często zmieniają kierunek biegu. Do zapalenia gęsiej stopki przyczynia się również niestabilność stawu kolanowego, koślawość kolan czy otyłość. U biegaczy ogromne znaczenie ma biomechanika i technika biegu. Nie bez wpływu pozostaje źle dobrane lub zużyte obuwie. Zbyt duże obciążenia spowodowane intensywnymi treningami, przetrenowanie, nagłe zwiększenie kilometrażu czy bieganie po pofałdowanych drogach również przyczyniają się do powstania tej dolegliwości. Objawy Typowym objawem zapalenia gęsiej stopki jest ból zlokalizowany po przednio – przyśrodkowej stronie, poniżej stawu kolanowego. Pojawia się on najczęściej w godzinach porannych i nasila się podczas wchodzenia i schodzenia ze schodów czy siadania i wstawania. Niektóre osoby odczuwają ból tylko w czasie biegania – na początku, w trakcie lub na końcu treningu. Może on też pojawiać się w czasie aktywności fizycznej i narastać w jej trakcie. Czasem występuje obrzęk tego miejsca i bolesność przy dotyku oraz zwiększone napięcie mięśni gęsiej stopki. Ze względu na złożoną budowę tej okolicy ważna jest odpowiednia diagnostyka, gdyż podobne objawy mogą dawać również uszkodzenia łąkotki, więzadła pobocznego piszczelowego czy np. postępujące zmiany zwyrodnieniowe. Leczenie W pierwszej fazie choroby postępowanie polega na zmniejszeniu dolegliwości bólowych spowodowanych wystapieniem stanu zapalnego. Stosuje się zimne kompresy, leki przeciwzapalne podawane miejscowo w formie maści czy żelu oraz doustnie. Często stosowana jest fizykoterapia wspomagająca leczenie stanu zapalnego. Warto również zastosować terapię manualną rozluźniającą tkanki miękkie, poprawiającą ślizg tkankowy i przyspieszającą proces gojenia oraz ćwiczenia rozciągające wchodzące w skład gęsiej stopki. Ważne jest zmodyfikowanie i zmniejszenie obciążeń treningowych, zastąpienie treningu biegowego innym lub całkowita rezygnacja z biegania i zrobienie sobie przerwy. W razie ciągłego bólu w czasie codziennych czynności można odciążyć gęsią stopkę poprzez owinięcie tej okolicy bandażem elastycznym czy zakładając opaskę na kolano. Gdy dolegliwości bólowe zmniejszą się warto przeanalizować swój plan treningowy lub odpowiednio go ułożyć jeśli nie biegamy według planu. Warto wpleść w niego ćwiczenia stabilizacji i trening motoryczny. Wskazana jest również konsultacja z trenerem lub fizjoterapeutą w celu analizy techniki i biomechaniki biegu aby wyeliminować złe nawyki ruchowe. Zabieg chirurgiczny jest ostatecznością, jest on rzadko stosowany i tylko u osób opornych na wcześniejsze leczenie. Zazwyczaj jednak właściwie zastosowana terapia przynosi skuteczne efekty. Zapalenie gęsiej stopki Fot. Entezopatia jest zmianą przeciążeniowo–zwyrodnieniową przyczepu ścięgnistego, czyli miejsca mocowania ścięgien, więzadeł lub torebek stawowych do kości. Pod wpływem mikrourazów, powstających na skutek przeciążeń, pojedyncze włókna ścięgien odrywają się od chrząstki i zaczynają się przemieszczać (w obrębie ścięgna). Prowadzi to do powstania zwapnień – tzw. entezofitów. Entezopatia może dotyczyć różnych narządów ruchu, jednak najczęściej występują: entezopatia łokcia, kolana oraz miednicy. W jaki sposób leczy się entezopatie? Co to jest entezopatia? Terminem enetezopatia określa się patologie związane ze zmianami w obrębie struktur więzadłowych oraz ścięgnistych. Najbardziej charakterystyczną odmianą jest zapalenie definiowane jako enthesitis. Jest ono znamiennym symptomem spondyloartropatii obwodowych. Wiele lat temu dostrzeżono, że używanie terminologii zapalenie ścięgien nie jest do końca właściwe. W związku z tym podjęto próby wprowadzania do nomenklatury terminu tendinopatia. Opisuje to dysfunkcję całego ścięgna. Nazwa entezopatia odnosi się do zmian zlokalizowanych w miejscu przyczepu ścięgna do kości. Entezopatia – przyczyny Etiopatogeneza entezopatii jest złożona. Wśród czynników predysponujących do wystąpienia entezopatii podaje się przeciążenia spowodowane zbyt intensywnym wysiłkiem fizycznym, połączonym z niedostatecznym okresem regeneracji po nim. Za zmiany entezopatyczne odpowiedzialne mogą być także uszkodzenia i mikrourazy powstające w następstwie przeciążeń spowodowanych monotonnymi, powtarzalnymi wzorcami ruchowymi w pracy lub podczas źle wykonywanych ćwiczeń. Do zmian tego typu w układzie mięśniowo–szkieletowym predysponują również choroby autoagresywne. Przykładem może być reumatoidalne zapalenie stawów. Choroby ścięgien mogą być inicjowane częściej u niektórych osób ze względu na pewnego rodzaju predyspozycje genetyczne. Mowa tutaj o obecności chromosou 9q33. Udowodniono, że taki stan sprzyja entezopatii ścięgna Achillesa. Nie bez znaczenia pozostają wady postawy ciała i zaburzona biomechanika. Polecane dla Ciebie maść, zmęczenie, dla sportowców, bez parabenów zł tabletka zł tabletka zł ibuprofen, plaster, ból, stłuczenie, zwichnięcie zł Entezopatia – objawy Nasilenie oraz uciążliwość objawów może różnić się w zależności od stopnia zaawansowania schorzenia. Oznacza to, że stadium początkowe przeciążenia ścięgien najprawdopodobniej nie będzie doprowadzało do upośledzania wykonywania czynności codziennych, w odróżnieniu od stanu, w którym mamy do czynienia z masywnymi zwapnieniami mięśni. Bolące ścięgna są wtedy zazwyczaj powodem znacznego utrudnienia w życiu codziennym. Główne objawy entezopatii to: trudności w poruszaniu stawem, ograniczenie fizjologicznego zakresu ruchomości, sztywność stawowa polegająca na odczuwaniu zwiększonego napięcia oraz ograniczenia w stawie po dłuższym okresie unieruchomienia, czyli np. po przebudzeniu, obrzęk stawu, zatarcie jego obrysów, uczucie zgrzytania w stawie podczas wykonywania w nim ruchu, ból mięśni i ścięgien, ból przyczepów mięśniowych podczas palpacji, entezofity (entoezofit jest zmianą w postaci wyrośli kostnej i powstaje w wyniku entezopatii), osłabienie, zanik mięśni. Dodatkowo może pojawiać się „ucieplenie” stawu oraz zaczerwienie jako część symptomów świadczących o stanie zapalnym w danej okolicy. Pomocne w ustaleniu przyczyny patologii bywają testy kliniczne oraz badania obrazowe w postaci np. ultrasonografii (widoczne zwapnienia kolana, zwapnienia ścięgna Achillesa, zwapnienie barku, skostnienie w przyczepie mięśnia). Entezopatia rzepki (kolano skoczka) Kolano skoczka najczęściej występuje u osób uprawiających sporty wymagające eksplozywnych, gwałtownych zmian kierunku podczas aktywności. Wiąże się z tym też naprzemienna, niezwykle szybka aktywacja i dezaktywacja mięśni. Nieodpowiednio rozciągnięty mięsień czworogłowy, utrata elastyczności ścięgien w tej okolicy połączona z płaskostopiem czy innymi wadami kończyn doprowadza do entezopatii więzadła rzepki. Entezopatia łokcia (łokieć tenisisty i łokieć golfisty) Łokieć tenisisty to przeciążenie prostowników stawu łokciowego i ból w okolicy nadkłykcia bocznego. Natomiast łokieć golfisty odwrotnie – jest związany z przeforsowaniem zginaczy łokcia i objawia się dolegliwościami w miejscu ich przyczepu, czyli nadkłykcia przyśrodkowego (zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego). Obydwa są zaliczany do entezopatii łokcia. Entezopatia rozcięgna podeszwowego Entezopatia rozcięgna podeszwowego jest najczęściej rezultatem utraty prawidłowego wysklepienia stopy, co doprowadza do upośledzenia jej warunków biomechanicznych i sprzyja powstawaniu mikrourazów. Jeśli zapalenie rozcięgna podeszwowego trwa długo, to możemy spodziewać się zmian w postaci entezofitów, czyli zmian o charakterze wyrośli kostnych. W tym przypadku są to tzw. ostrogi piętowe. Entezopatia ścięgna Achillesa Zapalenie ścięgna Achillesa jest zazwyczaj skutkiem ćwiczeń bez rozgrzewki, przeciążeniami okolicy łydki, występowaniem kostnych wyrośli w tej okolicy czy źle dobranym obuwiem. Pojawiają się wówczas patologiczne zmiany przyczepu Achillesa w okolicy guza piętowego. Taki stan doprowadza do permanentnego bólu i upośledza podstawowe czynności, jak chociażby lokomocję. Zapalenie przyczepu ścięgna Achillesa nieleczone może doprowadzić do bardzo poważnych uszkodzeń w postaci osłabienia i zerwania tej struktury. Zapalenie pochewki ściegnistej prostowników palców (choroba de Quervaina) Zespół de Quervaina również jest zaliczany do entezopatii. Polega na zapaleniu ścięgna mięśnia prostownika krótkiego kciuka i odwodziciela długiego kciuka. Bardzo często pojawia się u opiekunów, którzy często podnoszą i przenoszą małe dziecko – stąd jego potoczna nazwa – kciuk matki. Zapalenie w obrębie pochewki ścięgnistej mięśni (choroba de Quervaina) powoduje przykre objawy, z których najbardziej charakterystyczne są: ból kciuka podczas odwiedzenia do łokcia przy przywiedzionym kciuku. Jest to bardzo użyteczne w diagnostyce klinicznej i wykorzystuje się to zjawisko w teście Muckarda. Entezopatia guza kulszowego i entezopatia krętarza większego kości udowej (ból pośladka i ból biodra) Entezopatia więzadła biodrowo–lędźwiowego jest związana, podobnie jak w poprzednich przypadkach, z ich przeciążeniami. Dzieje się tak na skutek zbyt dużych obciążeń podczas uprawianego sportu oraz upośledzonych warunków biomechanicznych. Powstałe objawy – ból pośladka czy ból biodra – mogą mieć także związek z urazami i kontuzjami tej okolicy. Wśród objawów dominuje ból w szczególności podczas obciążania guza kulszowego, czyli np. w czasie siedzenia, co może świadczyć o entezopatii biodra. Entezopatia mięśnia dwugłowego uda W przypadku zmian entezopatycznych tej okolicy dominuje ból po bocznej stronie kolana oraz duża tkliwość palpacyjna tylnej części głowy kości strzałkowej. Za przyczynę podaje się zbyt intensywny wysiłek fizyczny prowadzący do nadmiernej aktywności zgięciowej stawu kolanowego. Brak rozgrzewki i potężne obciążenia treningowe również są czynnikami predysponującymi. Entezopatia – leczenie Leczenie zmian entezopatycznych jest uzależnione od etapu zaawansowania zmian. W pierwszej kolejności jest to jednak odpoczynek i ograniczenie aktywności fizycznej, tak, aby nie prowokować dalszych przeciążeń (np. w przypadku entezopatii barku, entezopatii podpotylicznej, entezopatii mięśni pośladkowych). W postępowaniu zachowawczym stosuje się środki farmakologiczne, takie jak niesteroidowe środki przeciwzapalne w postaci iniekcji, maści oraz tabletek doustnych. Dobrym rezultatem cieszy się ostrzykiwanie z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego. Niekiedy konieczne jest unieruchomienie przy wykorzystaniu ortezy. Specjaliści zalecają również miejscowe schładzanie danej okolicy za pomocą okładów z woreczków z lodem czy zimnych kompresów. Nieskuteczność zachowawczych form leczenia zmusza do przeprowadzenia operacji. Wówczas doprowadza się do oczyszczania ścięgna, wycięcia zmian entezopatycznych (leczenie zwapnień kości) oraz ewentualnej rekonstrukcji struktur anatomicznych. Entezopatia – rehabilitacja Bardzo skuteczną formą rehabilitacji w entezopatii jest fala uderzeniowa. Jej stosowanie w istotny sposób wpływa na poprawę funkcjonowania, umożliwiając skuteczne pozbycie się zmian entezopatycznych (np. guz na łokciu). Regeneracji ścięgien oraz więzadeł sprzyja zimnolecznictwo, jak np. miejscowe schładzanie za pomocą par ciekłego azotu. Głębszą penetrację leków zapewniają ultradźwięki. Wśród zabiegów wspomagających leczenie entezopatii wymienia się także ekspozycję na zmienne pole magnetyczne oraz korzystanie z laseroterapii. Nie bez znaczenia pozostają manualne formy pracy terapeuty w postaci suchego igłowania, masażu poprzecznego czy terapii mięśniowo–powięziowej. Pomocne bywają aplikacje odciążające i wspomagające likwidowanie obrzęków z wykorzystaniem taśm – kinesiotaping. Domowymi, skutecznymi sposobami na takie przypadłości jest polewanie zimną wodą, okłady z lodu, picie naparów przeciwzapalnych z jeżówki oraz kurkumy. Skutecznymi sposobami może być aplikowanie pasty z konopii siewnej i okłady z plastrów borowinowych. W diecie warto uwzględnić produkty zawierające siarkę oaz witaminę C. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Guzy, stłuczenia i siniaki – co na nie stosować? Guzy, stłuczenia, siniaki i obrzęki – jakie środki warto mieć pod ręką, aby urazy goiły się szybciej? Podpowiadamy. Makrogole – czym są? Działanie przeczyszczające, zastosowanie, przeciwwskazania Makrogole to dobrze tolerowane i bezpieczne w stosowaniu preparaty, które wykorzystuje się w przypadku zaparć zarówno tych długotrwałych, jak i sporadycznych. Powodują zwiększenie objętości płynów w świetle jelit oraz wywołują działanie przeczyszczające. Czy kobiety w ciąży i dzieci mogą stosować makrogole, jakie są skutki uboczne zażywania tych leków, a także jak długo może być prowadzona terapia z wykorzystaniem PEG? Oparzenie meduzy – co robić? Wakacyjna kąpiel dla niektórych może skończyć się przykrym i dość bolesnym doświadczeniem za sprawą parzących, galaretowatych parasolek, swobodnie pływających w toni wodnej, czyli meduz. Do obrony oraz chwytania pokarmu używają parzydełek, zawierających jad, którego siła działania jest zróżnicowana w zależności od rodzaju meduzy. Po czym można rozpoznać, że oparzyła nas meduza? Dowiedz się, co zrobić po oparzeniu meduzą, zwłaszcza jeśli planujesz zagraniczne wakacje nad wodą. DEET – co to jest, dlaczego odstrasza komary i kleszcze? Bezpieczeństwo sprayu na owady DEET jest repelentem otrzymanym syntetycznie. Działanie tego preparatu polega na zaburzaniu węchu owadów, które nie są w stanie odebrać i zakodować zapachu kwasu mlekowego, będącego składnikiem potu potencjalnego żywiciela. Jak poprawnie stosować DEET, czy dzieci i kobiety w ciąży mogą bezpiecznie z niego korzystać i czy DEET na komary może być szkodliwy dla zdrowia? Zastrzyki z kwasu hialuronowego – czym są iniekcje dostawowe i kiedy należy je stosować? W niechirurgicznym leczeniu artrozy i chorób chrząstki stawowej stosowana jest dostawowa suplementacja kwasu hialuronowego (HA), czyli wiskosuplementacja. Zazwyczaj iniekcje dostawowe dotyczą stawów kolanowego oraz biodrowego. W aptekach oraz przychodniach dostępne są liczne preparaty do wiskosuplementacji kwasem hialuronowym. Produkty te różnią się usieciowaniem oraz masą cząsteczkową HA. Który preparat wybrać, jaka jest różnica między zastrzykami z kwasem hialuronowym a preparatami zawierającymi kolagen? Jak złagodzić ból pleców? Domowe sposoby i leki apteczne Ból pleców może dotyczyć każdego odcinka kręgosłupa, jednak zazwyczaj występuje ból krzyża, który pojawia się w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. Zakłada się, że w populacji do 40 roku życia ponad 70% osób cierpiało na ból krzyża, natomiast drugiego najczęściej występującego bólu pleców – w odcinku szyjnym doświadczyła minimum połowa populacji. Jak poradzić sobie z bólem pleców, jakie leki wybrać i które z domowych sposobów mogą uśmierzyć ból? Co na alergię? Skuteczne leki i domowe sposoby na alergię Alergia może dotyczyć niemowlaka, dziecka i osoby dorosłej. Niestety problem ten doskwiera coraz większej ilości osób na całym świecie. Lekceważenie objawów alergii może doprowadzić do groźnych komplikacji, takich jak np. przewlekła obturacyjna choroba płuc. Wsparcie w leczeniu alergii mogą stanowić metody naturalne oraz wypracowanie schematu zachowań ograniczających kontakt z alergenami. Dostępne są również leki i preparaty na alergię, które można kupić w aptece także bez recepty. Stosowane właściwie, czyli konsekwentnie i zgodnie z zaleceniami, mogą pomóc zwalczyć dokuczliwe objawy alergii. Apteczne testy do wykrywania zakażenia Helicobacter pylori z kału i krwi Zakażenie Helicobacter pylori jest często diagnozowaną infekcją przewodu pokarmowego, która jednak w niewielkim procencie przypadków daje objawy, takie jak ból nadbrzusza, nudności czy wymioty. Diagnozę stawia się najczęściej na podstawie wyniku testu ureazowego, dla którego alternatywą od pewnego czasu są domowe testy na obecność zakażenia h. pylori z krwi lub kału. Czy są one wiarygodne, jak je przeprowadzić i jak interpretować ich wynik? Zapalenie gęsiej stopki to nazwa dotycząca problemów pojawiających się w miejscu zlokalizowanym poniżej stawu kolanowego, a konkretnie jego przyśrodkowej części. Jest to częsta przypadłość sportowców. Wyjaśniamy, co to jest gęsia stopa, ile trwa zapalenie gęsiej stopki, jak się je diagnozuje i leczy oraz czy kinesjotaping oraz ćwiczenia pomagają zwalczać te dolegliwości. Spis treści: Gęsia stopa – co to jest? Zapalenie gęsiej stopki – jak się je diagnozuje i leczy? Ćwiczenia na gęsią stopkę Staw kolanowy to największy staw w organizmie człowiek i jego urazy stanowią prawie 70 procent wszystkich urazów sportowych. Staw ten posiada specyficzną budowę, która sprzyja powstawaniu kontuzji. Dotyczą one także okolic stawu, czyli miejsce zwanego gęsią stopą. Obserwuje się obecnie wzrost liczby tego typu urazów, co jest związane z coraz większym zainteresowaniem aktywnym spędzaniem wolnego czasu i coraz większą popularnością różnych sportów, także ekstremalnych. Gęsia stopa – co to jest? Gęsia stopa, wbrew nazwie, zlokalizowana jest nie na stopie, ale w pobliżu kolana. Jest to określenie dotyczące wspólnego miejsca przyczepu mięśni: krawieckiego, smukłego (półbłoniastego) i półścięgnistego, znajdującego się na kości piszczelowej, około 5 cm poniżej szpary stawowej. Podstawową funkcją mięśni, które tworzą gęsią stopkę, jest zginanie stawu kolanowego, a także wykonywanie ruchów rotacyjnych uda do wewnątrz oraz stabilizacja kolana, przeciwdziałająca jego koślawieniu. Dysfunkcja tego miejsca może pojawić się pod wpływem nadmiernego tarcia, wówczas powstaje stan zapalny struktur okołostawowych, czyli kaletki i ścięgien mięśni kulszowo-goleniowych. Jego powodem może być nadmierne obciążenie, związane z treningiem, dlatego jest to schorzenie bardzo często spotykane u osób intensywnie uprawiających sport - długodystansowych biegaczy, kolarzy, koszykarzy czy pływaków. Zwykle dotyczą one osób młodych i aktywnych. Dolegliwości pojawiają się, gdy osoby ćwiczące popełniają błędy takie jak brak rozgrzewki, źle dobrane buty, niewłaściwa technika ćwiczeń, a także przetrenowanie czy trenowanie pomimo pojawiających się dysfunkcji stawu kolanowego. Ryzyko wystąpienia tej dolegliwości zwiększają wcześniejsze urazy stawu kolanowego, a także inne choroby lub wady układu kostno-stawowego, takie jak między innymi patologie stawu rzepkowo-udowego, choroba Osgooda-Schlattera czy koślawość stawów kolanowych. Często powodują one, że dolegliwości dotyczą miejsce zwanego gęsia stopa. Zapalenie gęsiej stopki nie dotyczy jednak tylko młodych sportowców. Może ono się także pojawić u osób dojrzałych z zaburzonym wzorcem chodu lub z otyłością, częściej także narażone są na tę przypadłość osoby, które chorują na cukrzycę lub na reumatoidalne zapalenie stawów. Zapalenie gęsiej stopki – jak się je diagnozuje i leczy? Zapalenie gęsiej stopni charakteryzuje się silnym bólem w okolicy miejsca przyczepu mięśni. W miejscu tym może także wystąpić obrzęk, zwiększone napięcie spoczynkowe mięśni, a także sztywność przy dłuższym trzymaniu kończyny ugiętej. Objawy te mogą się nasilać podczas wstawania z pozycji siedzącej albo gdy próbujemy rozciągać mięśnie kulszowo-goleniowe, znajdujące się na tylnej stronie uda, odpowiedzialne za wyprost kończyny w stawie biodrowym i zgięcie w stawie kolanowym. Nie jest łatwo zdiagnozować zapalenie gęsiej stopki, ponieważ łatwo pomylić je z innymi kontuzjami, takimi jak zapalenie więzadła pobocznego piszczelowego, łąkotki przyśrodkowej albo ze zmianami zwyrodnieniowymi. W celu wykonania diagnostyki lekarz przeprowadza wywiad, wykonuje badanie palpacyjne oraz testy funkcjonalne. Pomocne bywają także badania diagnostyczne, takie jak USG, rezonans magnetyczny lub artroskopia. Leczenie tej przypadłości najczęściej dotyczy złagodzenia stanu zapalnego, zmniejszenia obrzęku i bólu. Zaleca się odciążenie kończyny, zmniejszenie obciążeń treningowych oraz w razie potrzeby zmianę wzorca chodu. Stosowane są leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Pomocne bywają zimne okłady oraz maść na zapalenie gęsiej stopki. Gdy minie stan zapalny, można zastosować rehabilitację, czyli ćwiczenia rozciągające, rozluźniające i wzmacniające mięśnie. Ile trwa zapalenie gęsiej stopki? Jest to kwestia indywidualna, ale objawy mogą się utrzymywać przez kilka, a nawet kilkanaście tygodni. Długość tego czasu zależy od wieku pacjenta, stanu mięśni, uwarunkowań genetycznych oraz ewentualnie występujących chorób towarzyszących. Ćwiczenia na gęsią stopkę Rehabilitacja stosowana przy zapaleniu gęsiej stopki może obejmować laseroterapię, magnetoterapię, sonoterapię (terapię ultradźwiękami) oraz ćwiczenia. Ćwiczenia na gęsią stopkę mają na celu rozluźnienie struktur układu mięśniowo-powięziowego, które minimalizują tarcia ścięgien oraz w efekcie zmniejszają stan zapalny i ból. Mogą to być takie ćwiczenia jak klęk na jednej nodze i rozciąganie mięśni uda, siad prosty z jedną nogą ugiętą oraz wykonywanie skrętów tułowiem, co rozciąga mięśnie pośladkowe, czy skręty tułowia podczas siadu rozkrocznego, które pomagają rozciągać wewnętrzne strony ud. Opieranie jednej nogi o ścianę podczas leżenie pomaga natomiast rozciągać mięśnie kulszowo-goleniowe. Gdy występuje zapalenie gęsiej stopki, zalecany jest także masaż funkcyjny oraz mięśniowo-powięziowy, który uwalnia punkty spustowe. Pomocne są ćwiczenia z użyciem wałka. W tym przypadku trzeba zlokalizować najbardziej bolesny punkt i uciskać go, jednocześnie zginając kończynę w stawie kolanowym. Jedną z metod przydatnych do złagodzenia objawów zapalenia gęsiej stopki jest kinesiotaping, czyli stosowanie plastrów o specjalnej strukturze, naklejanych na bolące miejsca. Ułatwiają one rozluźnienie mięśni i redukują ból. Badania wykazały, że jeśli dokucza nam gęsia stopka, kinesiotaping w zdecydowanie większym stopniu zmniejsza ból i obrzęk w porównaniu do innych metod, takich jak maść na zapalenie gęsiej stopki czy fizykoterapia. Jest to także metoda bezpieczna. Jedynym skutkiem ubocznym pojawiającym się, gdy stosujemy kinesiotaping, może być podrażnienie skóry, które jednak zdarza się bardzo rzadko. Odpowiednie zabiegi mogą także zapobiec wystąpieniu tej dolegliwości. Najlepiej zwrócić się o pomoc w tej sprawie do fizjoterapeuty, który dobierze indywidualne ćwiczenia i pokaże jak je prawidłowo wykonywać. Przygotowując się do uprawiania sportu warto także skonsultować się z trenerem, który zaproponuje plan treningów i pomoże dostosować go do naszych możliwości. Zadba także o prawidłowe wykonywanie ćwiczeń. Źródła: Wiernicka M., Adamczewska K., Flis-Masłowska M., Wybrane techniki pracy mięśniowo-powięziowej w zaburzeniach funkcji stawu kolanowego, Rehabilitacja w Praktyce, 2, 2019, s. 19-24 Sztuce-Małasiewicz S., Urazy w obrębie stawu kolanowego. Diagnostyka uszkodzeń stawu kolanowego na potrzeby fizjoterapii, Fizjoterapia & Rehabilitacja, 107, lipiec 2019 Homayouni K., Foruzi S., Kalhori F., Effects of kinesiotaping versus non-steroidal anti-inflammatory drugs and physical therapy for treatment of pes anserinus tendino-bursitis: A randomized comparative clinical trial, The Physician and Sportsmedicine, 2016 Sep;44(3):252-6 Unlu Z., Ozmen B., Tarhan S., at. Al., Ultrasonographic evaluation of pes anserinus tendino-bursitis in patients with type 2 diabetes mellitus, The Journal of Rheumatology, 2003 Feb;30(2):352-4. Agnieszka Sobocińska-Zaremba Lekarz radiolog Zapalenie kaletki maziowej (łac. bursitis) jak sama nazwa wskazuje to zapalenie jednej lub więcej kaletek maziowych (woreczków wypełnionych płynem). Kaletki maziowe znajdują się w miejscach, gdzie mięśnie i ścięgna przesuwają się po kościach. Kaletki maziowe zmniejszają tarcia, nawilżają staw i ułatwiają ślizgania się mięśni i ścięgien podczas ruchu. Gdy wystąpi zapalenie kaletki maziowej staw staje się obrzęknięty i bolesny. Ból jest dodatkowo nasilany przez ruch. Objawy Na skutek stanu zapalnego kaletka staje się nadmiernie wrażliwa, w okolicy chorego stawu pojawia się obrzęk. Nasilenie bólu bywa różne. Do stanu takiego dochodzi w następstwie nagłego i powodującego znaczny uraz nacisku, częściej jednak w wyniku stałego napięcia. Kogo dotyczy? Najczęściej rozwija się między 15. a 50. rokiem życia. Ostre albo przewlekłe zapalenie kaletki maziowej występuje zazwyczaj u osób uprawiających sport lub wykonujących czynności wymagające powtarzających się ciągle ruchów. Ze względu na nacisk wywierany na staw podczas klęczenia szczególnie na zapalenie kaletki stawu kolanowego narażeni są: ogrodnicy brukarze Inną przyczyną zapalenia kaletek zwłaszcza głębokich jest: zapalenie pochodzenia bakteryjnego zapalenie wielostawowe dna moczanowa choroby zwyrodnieniowe Zapalenie kaletek maziowych występuję najczęściej w obrębie stawu: łokciowego barkowego biodrowego kolanowego może dotyczyć również innych stawów Wyróżnia się następujące kaletki maziowe? I – Położone między wypukłością kostną i głęboką powierzchnią mięśnia, np. kaletka biodrowo-łonowa II – Umiejscowione między ścięgnem a strukturą kostną lub mięśniem leżącym bardziej powierzchownie, np. kaletka podściegnowa biodrowa III – Znajdujące się między ścięgnem a więzadłem stawu, np. kaletka gęsiej stopki IV – Leżące między wyrostkami kostnymi, między wyrostkiem a więzadłem lub mięśniem ruchomymi w stosunku do siebie, np. kaletka nadrzepkowa Budowa zdrowego stawu Zalecenia lecznicze: Należy chorą kończynę unieruchomić w opatrunku gipsowym, szynie lub temblaku Można stosować zimne okłady (kilka razy dziennie) Po upływie trzech dni od pojawienia się dolegliwości, można zacząć stosować ciepłe okłady albo maści przeciwreumatyczne. Fizykoterapia (lampa sollux, ultradźwięki, elektroterapia) W razie potrzeby należy zażyć środki przeciwbólowe Jeśli przez długi czas utrzymuje się stan zapalny kaletki maziowej, który nie jest wywołany bakteriami, można ją usunąć operacyjnie. Natomiast gdy zapalenie wywołane jest przez bakterie, lekarz musi zapewnić odpływ ropy z kaletki maziowej, stosując cięcie. W dalszym leczeniu zaleca się antybiotyki oraz suplementację preparatami zawierajacymi kompleks kwas hialuronowego i chondroityny. Mechanizm drażnienia i zapalenia kaletek podrzepkowej (kolano pastora) i przedrzepkowej (kolano pomocy domowej). Profilaktyka Profilaktyka zapaleń kaletek stawowych związanych z przeciążeniem tkanek polega na zażywaniu preparatów bogatych z kwas hialuronowy i chondroitynę. Z upływem czasu ilość tych dwóch naturalnie występujących w organizmie składników zmniejsza się znacząco, z czym wiąże się zmniejszenie wytwarzania mazi stawowej, gorsza amortyzacja i tarcie w stawie. Suplement w postaci płynu do picia: dostarcza odpowiednią ilość kwasu hialuronowego i chondroityny do zużytych tkanek przyspiesza regenerację chrząstki stawowej zapewnia odpowiednie smarowanie w stawie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia zapaleń kaletek maziowych Autor: mgr Magda Łazarska Używamy plików cookies aby ułatwić Ci korzystanie z naszych stron www, do celów statystycznych oraz reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki tak, aby zablokować zapisywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności. 13,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 11,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 19,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 54,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 11,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 12,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 7,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 14,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 6,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 12,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 14,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 32,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 19,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 8,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 17,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 25,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 9,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 13,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 11,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 27,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 232,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 16,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 8,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 267,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 7,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 22,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 13,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 699,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 9,99 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej 18,49 zł Podana cena jest ceną maksymalną Dowiedz się więcej Ceny podane na Platformie są cenami maksymalnymi. Apteka ma prawo sprzedać zarezerwowany Produkt po cenie niższej od prezentowanej na Platformie. Nie dotyczy to leków refundowanych, w stosunku do których obowiązują ceny urzędowe. Urazy stawów - co stosować? Na urazy stawów narażeni są nie tylko sportowcy. Wystarczy chwila nieuwagi, aby zbyt mocno obciążyć staw lub przekroczyć jego fizjologiczną granicę ruchu. Kontuzje mogą powstać nawet podczas zwykłych, codziennych czynności. Czasem jest to niegroźne naciągnięcie ścięgien i więzadeł. Innym razem bolesne zwichnięcie stawu barkowego, skręcenie kostki czy stłuczenie stawu biodrowego. W każdej domowej apteczce warto więc zrobić miejsce na preparaty, które pomogą zniwelować ból i obrzęk, powstały w wyniku nagłego urazu układu ruchu. Mowa między innymi o tzw. suchym lodzie, czyli sprayu o natychmiastowym działaniu chłodzącym. Ulgę mogą przynieść także stosowane miejscowo żele, maści i kompresy. W kategorii „urazy stawów” znajdują się również doustne tabletki i kapsułki. Zawierają one substancje, które poprawiają mikrokrążenie i działają przeciwzapalnie, co przyspiesza ustępowanie opuchlizny. Wspomniane preparaty mają głównie właściwości przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Po ich zastosowaniu warto skonsultować się w sprawie powstałej kontuzji ze specjalistą – nawet, jeśli dokuczliwe objawy zdążą ustąpić. Nieprawidłowo leczone urazy mogą się bowiem odnawiać, prowadząc do powikłań. Preparat na obrzęki: Altacet, a może kwaśna woda? Na miejsce kontuzji można aplikować na przykład popularny Altacet. To dostępny bez recepty produkt leczniczy, zalecany w przypadku stłuczeń i obrzęków stawowych. W jego składzie znajdziemy octanowinian glinu, który zmniejsza opuchliznę, działając ściągająco. Łagodzi także stan zapalny i prowadzi do zmniejszenia wysięku w przypadku sączących zmian skóry. Altacet zawiera również etanol, którego zadaniem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, aby substancja czynna łatwiej wniknęła do tkanek. Dodatek mentolu odpowiada natomiast za działanie chłodzące, odkażające oraz przeciwświądowe. Ulgę opuchniętej części ciała może przynieść także kwaśna woda w żelu. To kolejny produkt, bazujący na octanowinianie glinu. Nakłada się go miejscowo na skórę, najlepiej w formie okładów – podobnie jak Altacet. Po kwaśną wodę w żelu można sięgać nawet kilka razy na dobę. Pierwszym działaniem przy wszelkich urazach powinno być jednak chłodzenie. Zaraz po powstaniu kontuzji warto zaaplikować spray lub kompres chłodzący. Im szybciej skorzystamy z takiego produktu, tym większa szansa na zmniejszenie obrzęku. Terapia zimnem przynosi również błyskawiczne znieczulenie. W związku z tym po sztuczny lód w aerozolu często sięgają sportowcy, aby być w stanie kontynuować aktywność fizyczną pomimo nabytego urazu. Co zawiera żel i maść na stawy? Przy kontuzjach stawów różnego pochodzenia stosuje się również żele i maści, bazujące na roślinnych ekstraktach. Dla przykładu, wyciąg z arniki wykazuje działanie obkurczające na drobne naczynka. Maści arnikowe aplikuje się więc także na krwiaki i siniaki. Ekstrakt z ostrokrzewu paragwajskiego ma z kolei właściwości przeciwbólowe. Tym samym zawierające go żele znajdują zastosowanie również w przypadku bólu mięśni i zapalenia stawów. Preparaty wykorzystywane przy urazach układu ruchu mogą zawierać ponadto kamforę oraz escynę. Pierwsza z tych substancji działa znieczulająco i rozgrzewająco. Druga natomiast ma właściwości przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Zdarza się również, że producenci umieszczają w żelach i maściach przeciwbólowych niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen. Produkty tego typu sprawdzają się nie tylko w leczeniu uszkodzeń powysiłkowych, ale także przy reumatyzmie i zmianach zwyrodnieniowych. Jakie suplementy przy kontuzjach stawów? Aby przyspieszyć regenerację stawów, warto zadbać o dietę bogatą w witaminy i minerały, które wspierają prawidłowy przebieg procesów fizjologicznych w organizmie. Dodatkiem do zdrowych posiłków mogą być suplementy w formie tabletek, kapsułek czy granulatu do sporządzenia doustnego roztworu. Takie preparaty zawierają między innymi kompleks witamin z grupy B oraz kwas foliowy. Składniki te wspomagają funkcjonowanie układu nerwowego oraz proces podziału komórek. Witamina C uczestniczy natomiast w produkcji kolagenu, czyli budulca stawów, ścięgien i kości. Dodatek cynku ma z kolei za zadanie wesprzeć prawidłowy metabolizm składników odżywczych, a wapń i magnez – pozytywnie wpłynąć na mięśnie. Warto poświęcić uwagę również profilaktyce urazów stawów. Pamiętajmy nie tylko o solidnej rozgrzewce przed sportem, ale także o codziennej gimnastyce i ćwiczeniach rozciągających. Unikajmy ponadto przeciążeń stawów i nagłych ruchów. Aktywność fizyczna w połączeniu ze zbilansowaną dietą pomoże nam jak najdłużej cieszyć się pełną mobilnością.

maść na zapalenie gęsiej stopki