Odkryj zabawki dla dzieci na Zalando. Szeroki asortyment 100-dniowe prawo zwrotu. Zamów online teraz! Klocki, układanki, przewlekanki, tory i kolejki. W naszej ofercie znajdziecie również całą masę tradycjach, znanych i lubianych zabawek, które również mają swoje zalety edukacyjne i rozwojowe. Układanki te dla najmłodszych dzieci wspomagają naukę nie tylko manualną, czy percepcji wzrokowej, ale również naukę cyferek, nazw Zabawki terapeutyczne i edukacyjne dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie Terapeutyczne i edukacyjne modele zabawek dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie są starannie zaprojektowane. Powinny rozwijać obszary, takie jak: motoryka, zdolności manualne , pamięć wzrokowa, spostrzegawczość oraz pomóc w nauce, w czytaniu i liczeniu. Wyposażenie placu zabaw zabawkami dla osób niepełnosprawnych. Specjalistyczne zabawki integracyjne na place zabaw dla osób niepełnosprawnych. W tej wyjątkowej kolekcji znajdują się zestawy, karuzele, huśtawki na place zabaw. Zapraszamy do zapoznania się z wyjątkowymi urządzeniami, które odmienią aktywność osób niepełnosprawnych. Projekty z urządzeniami na plac zabaw również dla osób niepełnosprawnych. Projekty dedykowane do tworzenia obiektów integracyjnych. Umożliwiających wspólną zabawę dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Zabawki są przystosowane do korzystania przez osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich oraz z różnymi problemami ruchowymi. Szukasz idealnej zabawki dla swojego dziecka? Na Allegro znajdziesz Zabawki Fisher-Price dla niemowlaka, chłopca i dziewczynki w wieku 2 lata +, które Twój smyk pokocha! . Zabawek na polskim rynku jest ogrom. Nie wszystkie dostosowane są do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Wiele z nich może być jednak użyta przez osoby, które mają problem z poruszaniem się, ale manualnie są sprawne bądź zaburzenia są lekkie. Znalezienie zabawki dla osób z dużymi problemami manualnymi to nie lada wyzwanie. Jednak przygotowaliśmy dla Was kilka propozycji. Może coś Was zainspiruje w gorączce poszukiwania prezentów pod choinkę? Mini-projektor Mała latarka, a daje mnóstwo radości. Wyobraź sobie zimowy wieczór, leżycie z dzieckiem w łóżku, bądź na macie, otulacie się kocem i rozpoczynacie wspaniały pokaz bajek. Jak? W tym celu należy włączyć latarkę, wsunąć motyw obrazu w szczelinę powstałą po odciągnięciu ruchomej części i skierować na ścianę bądź sufit w zaciemnionym pokoju. To przedmiot, który zarówno ćwiczy wzrok, jak również rozwija dziecięcą wyobraźnie. Dzieci niemówiące, mogą mieć opowiadaną bajkę przez opiekuna. Te, które mówią, mogą same, oglądając kolejne slajdy, prowadzić narrację i rozwijać słownictwo. Latarki mają regulowaną ostrość. W zestawach zazwyczaj jest kilka bajek, a w każdej z nich kilkanaście slajdów. Na rynku można znaleźć prawdziwy ogrom projektorów. Od tanich, za kilkanaście złotych, po takie za kilkadziesiąt. Projektory kupicie między innymi tutaj: – – Zagadki obrazkowo – dźwiękowe Kolejna propozycja to coś do zabawy, przy jednoczesnym ćwiczeniu percepcji słuchowej. To zagadki obrazkowo – dźwiękowe. Na rynku jest dostępnych wiele wersji, wielu firm i zawierających rozmaite odgłosy. W prezentowanym przypadku są to dźwięki przyrody. W książeczce znajdziemy kilkadziesiąt zagadek. Po wybraniu zagadki dziecko słyszy z dołączonej płyty CD dźwięk i ma trzy obrazki do wyboru. Musi wybrać ten, który odpowiada zasłyszanemu dźwiękowi. Zagadki można wybierać losowo. Oryginalnie po usłyszeniu dźwięku dziecko wkłada obrazek do kieszonki, zamieszczonej w zestawie foliowej okładki. Jednak dzieci, które gorzej radzą sobie manualnie, mogą dotknąć obrazka bądź „pokazać go” wzrokiem. Można również przygotować odpowiedzi w formie AAC i dać dziecku do wyboru z pośród znajomych symboli wydrukowanych na kartkach, mieszczących się w książce komunikacyjnej, bądź na urządzeniu elektronicznym. Jeśli dziecko prawidłowo odgadło dźwięki to odwracając folię otrzyma niespodziankę- ułożony obrazek, tematycznie związany z zadaniem. Obrazki zawarte w zestawie można także wykorzystać do innych ćwiczeń rozwijających np. mowę, umiejętność wypowiadania się lub rozwijać wiedzę i słownik dziecka. Książeczka z CD dedykowana dla dzieci w wieku przedszkolnym, można je także wykorzystać w pracy z dziećmi w wieku szkolnym. Odgłosy/dźwięki przyrody- zagadki obrazkowo – dźwiękowe to ciekawa zabawa dla dzieci zarówno pełnosprawnych, jak i tych z deficytami rozwojowymi. Opisywany przez nas przedmiot znajdziecie między innymi na tej stronie: Huśtawka Huśtawka to zabawka, która ucieszy i małe dziecko, i te już starsze. Na rynku dostępne są huśtawki specjalistyczne, które jak wszystko dla osób z niepełnosprawnościami kosztuje krocie. Można jednak znaleźć huśtawki dla osób zdrowych, które z powodzeniem nadadzą się dla osób z dysfunkcjami. Jedną z takich huśtawek jest Huśtawka gniazdowa Glide Wyjątkowa, pięknie zaprojektowana huśtawka gniazdkowa, która pasuje do konwencjonalnych ram huśtawkowych. Huśtawka Glide ma miejsce aż dla dwóch siedzących osób, bądź jednej leżącej i jest wyposażona w zdejmowane poduszki siedzeniowe na obu końcach ramy. Doskonała dla wszystkich grup wiekowych i różnych rodzajów niepełnosprawności! Rama i uchwyty posiadają solidną wyściółkę zapewniającą dodatkowe bezpieczeństwo podczas zabawy. · Wymiary: 160 x 52 x 19 cm · Możliwość obciążenia do 100 kg · Wiek: od 3 lat Huśtawkę można zawiesić zarówno w domu, jak i w ogrodzie. Zabawka sterowana specjalistycznym przyciskiem Specjalistyczne przycisku są urządzeniami, które podłączone do zabawki elektrycznej stanowią zamiennik klawiszy znajdujących się na zabawce. Dzięki temu dziecko z niepełnosprawnością ruchową, bądź intelektualną, mogą obsługiwać zabawki elektroniczne, czy oprogramowania edukacyjne. Przyciski mogą służyć też do włączania i wyłączania sprzętów użytku domowego, np. lampki czy miksera. Można je aktywować na wiele sposobów, poprzez uderzenie dłonią, stopą, łokciem. Są czułe, a jednocześnie bardzo wytrzymałe. Wystarczy lekki dotyk, by zadziałały. Ale nie powinno zaszkodzić im mocne uderzenie. Przyciski znajdziecie między innymi tutaj: No dobrze, ale jak to się ma do zabawek? Otóż ogrom zabawek elektronicznych, dla zdrowych dzieci, możecie przerobić sami na te sterowane przyciskiem. Jak? Zobaczcie sami na filmiku! Możecie kupić też gotowe, przerobione zabawki. Ja znalazłam je w dwóch źródłach. U znanej wśród rodziców dzieci z niepełnosprawnościami Ani Tęczy, która prowadzi grupę sprzedażową na facebooku i oferuje znakomity sprzęt terapeutyczny z UK: oraz na innej grupie, gdzie Nikodem Kujawa sprzedaje zabawki ze wspomnianym switchem: Kolejka elektryczna sterowana Które dziecko nie lubi pociągów, kolejek, lokomotyw? O ile dla dzieci zdrowych wybór jest szeroki, to dzieci z niepełnosprawnościami, zwłaszcza manualnymi mają trochę utrudnione zadanie. Ale jest wyjście! Oczywiście jeśli dziecko nie jest w stanie, opiekun musi ułożyć mu tor do jazdy. Ale sterować pociągiem może pociecha samodzielnie i to w bardzo prosty sposób. Na rynku jest kilka pociągów marki BRIO zdalnie sterowanych. Pociąg został wyposażony w napęd przód-tył oraz efekty świetlne i dźwiękowe. Dziecko z łatwością może popchnąć uchwyt do przodu by kolejka ruszyła w przód, i pociągnąć do siebie, by zaczęła cofać. Tory i kolejki BRIO są drogie. Jednak pociągi, kupowane osobno, są kompatybilne z zestawami torów dostępnymi w Lidlu, Biedronce, czy Ikei. Warto pokombinować! Mamy nadzieję, że pomysły choć trochę zainspirowały Was do świątecznych zakupów. Koniecznie dajcie znać jakie Wy zabawki kupujecie swoim niepełnosprawnym pociechom i jak się one sprawdzają! Witajcie! Postów z pomysłami na prezenty jest teraz wiele. Szczerze? W sumie to nawet średnio je lubię, bo pomysłów na prezent szukam raczej w zainteresowaniach, marzeniach i potrzebach osoby, która ma być obdarowana. Ale... mimo tego postanowiłam napisać post z pomysłami na prezent dla dziecka wyjątkowego, a dokładniej... dziecka niepełnosprawnego. Wpadłam na ten pomysł, bo sama co roku myślę długi godziny nad tym co kupić swojemu syneczkowi. Jeżeli kiedykolwiek byliście w sytuacji, że macie kupić prezent dla niepełnosprawnego dzieciaczka, nie tylko na Gwiazdkę, to mam nadzieję, że mój post przyjdzie Wam z pomocą i traficie na coś, co będziecie mogli wykorzystać. Wiadomo, że patrzę pod kątem swojego dziecka i jego potrzeb, bo takie znam, ale myślę, że większość rzeczy sprawdzi się dla większości dzieci z większymi upośledzeniami, bo takie dzieciaczki mam właśnie na myśli tworząc ten post. Oczywiście są to prezenty nie tylko dla dziecka ale i dla całej rodziny, bo często w ten sposób możecie wspomóc rodzinkę, która zmaga się z problemem niepełnosprawności dziecka. Ale wszystko jest takie, że dzieciaczek na pewno z tego ZABAWKI GIMNASTYCZNO - RUCHOWE Teraz Krzyś jest w bardziej zaawansowanym stanie choroby, ale wcześniej... świetnymi prezentami dla niego były wszelkie zabawki takie jak dla niemowlaków, przede wszystkim te z Fisher Price czy Little Tikes. Jego ulubioną zabawką przez długi czas była zabawka Little Tikes Ogródek Muzyczny Ocean 3 w 1 - wystarczył jeden ruch ręką, wcale nie dokładny i precyzyjny, i już się coś działo - coś świeciło, coś grało, a to wywoływało uśmiech na pięknej buźce. Tego typu zabawki skłaniają dziecko do ruchu i dają dużo radości. Wszystkie zabawki tego typu, niezależnie od marki, będą się nadawały, jeżeli oczywiście dziecko widzi i ma motorykę. Fajne są też zabawki typu: - Żółwik z Fisher Price, gdzie trzeba wrzucać klocki w odpowiednie kształtem dziurki - Książeczki z Fisher Price, które mówią po naciśnięciu dużego guzika. Te książeczki są super, chociaż uważam, że mogłyby troszkę więcej mówić, szczególnie za cenę ok. 50 zł. Fisher Price oraz Little Tikes mają ten plus, iż głos nagrany w zabawkach jest bardzo ładny, wyraźny i nie drażni uszu. Niestety dźwięk w większości tanich zabawek jest dla mnie po prostu nie do zniesienia. - Zabawki typu szczeniaczek - uczniaczek, ale to dla dzieci, których motoryka jest dobra, bo tam trzeba jednak bardziej precyzyjnie nacisnąć na łapkę czy AKCESORIA DO REHABILITACJI Uwierzcie mi, tego nigdy za wiele. Większość z dzieciaczków musi być regularnie ćwiczona i dużą ilość z tych ćwiczeń musi być wykonywana w domu przez rodziców, dlatego wiele sprzętów jest po prostu przydatnych. Dobrze jest się wcześniej zorientować co dzieciaczek już ma i czy w jego schorzeniu można to wykorzystać. Najbardziej potrzebny jest materac do rehabilitacji. My mamy składany, więc nie zajmuje dużo miejsca,stoi sobie pod ścianą i wtopił się w tło. Nie chowam go nawet specjalnie, ponieważ jest 2 razy dziennie ( minimum) używany. Oprócz materaca świetnie sprawdzają się też różnego rodzaju kształtki: kliny, wałki, półwałki itd. Służą zarówno do jako podkładki, przekładki, można na nich ułożyć nogi w trakcie rehabilitacj, posadzić dziecko, zrobić z nich oparcie, czy dla dziecka, które się porusza - bezpieczny tor przeszkód. Super są też wszelkiego rodzaju piłeczki jeżyki, walce z wypustkami, duże piłki z różnego rodzaju wypustkami. Mogą one służyć do masażu, do ćwiczeń, do zabawy. Piłeczki mogą mieć różne wielkości i różną miękkość. Dobre są też piłki do ćwiczeń, okrągłe i jajowate. Mamuśki też zawsze mogą z nich skorzystać ( chociaż po mojej figurze widać, że tego nie robię ;P My mamy piłki marki Ledragomma i swoje kupowałam INHALATOR, MASAŻER Wiele z dzieci niepełnosprawnych ma: a. Obniżoną odporność b. Padaczkę Obniżona odporność to wiadomo - częste infekcje. Padaczka - wiąże się z lekarstwami, które zwiększają ilość wydzielin płucno - oskrzelowych oraz śliny - a z tym się wiążą - częste infekcje. Nie wszystkim infekcjom da się zapobiec, a gdy już są. W walce z infekcjami - szczególnie zapalnymi oskrzeli czy płuc, bardzo przydatne są dwa urządzenia: Inhalator - chyba nikomu nie muszę tłumaczyć po co. Od lat mam poniższy i jest ok. Wybór na rynku jest bardzo duży. Masażer wibracyjny - dzięki masażowi dziecku będzie łatwiej wykrztusić, ponieważ wibracji zwiększy odrywanie się wydzieliny. Masażer może być wykorzystywany również do codziennej rehabilitacji. I pomóc w bólu pleców ;) My mamy ten z Zepter 4. KSIĄŻKI, PŁYTY Nie wszystkie dzieci czytają, nie wszystkie dzieci widzą, ale większość dzieci słyszy i możemy to wykorzystać w zorganizowaniu im zabaw. Książki to wiadomo - można dobrać do wieku dziecka, niektóre dzieci mają swoje ulubione postaci. Krzyś na przykład uwielbiał Kubusia Puchatka, Franklina i oczywiście Auta. Do tej pory reaguje kiedy czyta mu się jego ulubione bajki. Płyty - nie tylko te z muzyką dla dzieci, ale również usypianki, muzyka relaksacyjna czy Mozart bądź inną muzykę klasyczną. Świetne płyty to MUZYKA RELAKSACYJNA Z DŹWIĘKAMI DELFINÓW oraz MOZART DLA DZIECI. Dobre ceny dla książek i płyt możecie znaleźć na stronie 5. WOREK SAKO, PUFA FATTY Pufa / Fotel Fatty towarzyszyła nam bardzo długo, a w sumie mieliśmy nawet dwie. Wpierw mniejszą, a następnie większą. Nasze kupowane były na stronie i byłam z nich bardzo zadowolona. Oczywiście wypełnienie steropianem się ubijało i co jakiś czas trzeba dokupować kuleczek. Ja wybierałam te z ekoskóry, ponieważ są łatwiejsze w utrzymaniu czystości. To super rozwiązanie dla dziecka, któremu ciężko otrzymać pozycję siedzącą na zwykłym foletu czy krześle. 6. KOSMETYKI No nie byłabym sobą gdybym nie powiedziała o kosmetykach. Dbanie o skórę jest bardzo ważne, szczególnie dla dzieci leżących. Odpowiednia pielęgnacja wspomaga profilaktykę przeciwodleżynową oraz daje po prostu komfort skóry. Wyobraźcie sobie, że swędzi Was sucha skóra i nie macie się jak podrapać, bo przecież ręka nie słucha głowy. Ja wybieram dla Krzysia dwa rodzaje kosmetyków: a. NATURALNE i tutaj do wyboru - Pat & Rub, Alphanova, Organique, Kneipp, Sylveco i jakie tylko chcecie. b. PRZEZNACZONE DO SKÓRY ATOPOWEJ ja używam i mogę polecić FlosLek EMOLEUM, Oillan, Seni, Menalind ( Hartmann) Przydatne kosmetyki to: - olejek do masażu - emulsja do kąpieli - pomadka ochronna do ust - sole do kąpieli - borowina To tyle na razie. Mam nadzieję, że pomogłam, jeżeli właśnie zastanawialiście się co kupić dla takiego wyjątkowego dzieciaczka. Gdybyście mieli jakiekolwiek pytania w tym temacie - piszcie w komentarzach. Buziaki dla Was Ania | Kosmety Autor: Czytelnik Portalu Pedagogika SpecjalnaOpublikowano: 31 maja 2018 roku. ZABAWKA WE WSPOMAGANIU ROZWOJU DZIECKA Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ W WIEKU PRZEDSZKOLNYM NA PRZYKŁADZIE POWIATU PRZEMYSKIEGO I MIASTA JAROSŁAW Aleksandra Bednarz Praca licencjacka napisana pod kierunkiem dr Aleksandry Mach Wstęp Okres przedszkolny odgrywa bardzo ważną rolę w życiu dziecka zarówno tego zdrowego, jak i przede wszystkim z niepełnosprawnością. Każdego dnia, bardzo istotą aktywnością w placówce przedszkolnej jest zabawa oraz jej nieodłączny atrybut – zabawka. Pełni ona ważną rolę w prawidłowym rozwoju dzieci. Dzięki zabawie wzbogaca się ich język, relacje w grupie, wszelkie zdolności. Jest ona naturalną potrzebą każdego małego człowieka. Pozwala mu pozbyć się lęków, wyrażać swoje emocje. Problematyka zabawy i zabawki we wspomaganiu rozwoju dziecka z niepełnosprawnością jest dosyć rzadko podejmowana w literaturze, dlatego też autorka w swojej pracy pragnęła wykazać znaczenie zabawki w pracy edukacyjno – terapeutycznej w przedszkolu. W różnego rodzaju placówkach przedszkolnych przybywa dzieci z niepełnosprawnością, coraz częściej uczęszczają także do przedszkoli ogólnodostępnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym dokonano przeglądu literatury naukowej poświęconej zagadnieniom niepełnosprawności, przedstawiono definicję i klasyfikacje niepełnosprawności, opisano poszczególne rodzaje niepełnosprawności oraz zwrócono uwagę na wspomaganie rozwoju dziecka. Rozdział drugi poświęcony został zagadnieniom dotyczącym zabawy i zabawki, przedstawione zostały definicje, funkcje, rodzaje zabaw, zabawek dla uczniów z poszczególnymi rodzajami niepełnosprawności. W rozdziale trzecim zawarte zostały metodologiczne podstawy pracy: cel badań, problem badań, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz przedstawiony został teren badań. W ostatnim rozdziale dokonano analizy badań własnych oraz sformułowano odpowiedzi na pytania szczegółowe. Rozdział I. Dziecko z niepełnosprawnością w przedszkolu Aleksandra Maciarz (1993, s. 24) definiuje dziecko niepełnosprawne jako „dziecko, które ma trudności w rozwoju, nauce i w społecznym przystosowaniu z powodu obniżonej sprawności psychofizycznej i któremu jest potrzebna specjalna pomoc. Niepełnosprawność w wąskim znaczeniu rozumiana jest jako upośledzenie jakiegoś organu (niewidomi, głusi, upośledzeni umysłowo). W szerszym znaczeniu ujmowana jest jako zaburzenie szeroko rozumianych różnorodnych czynności psychofizycznych (może to więc być zaburzenie mowy, procesów percepcyjnych, emocjonalnych, przystosowawczych itd.)”. Na świecie żyje ponad 650 milionów osób niepełnosprawnych, co stanowi blisko 10% populacji. W Polsce dane te są rozbieżne, ponieważ nie przeprowadza się badań epidemiologicznych, które mogłyby wskazać prawdziwą liczbę osób z niepełnosprawnością. W 2002 roku został przeprowadzony Narodowy Spis Powszechny, który szacuje, ze w kraju jest około 5,5 miliona osób niepełnosprawnych, w tym 4% osób do 18. roku życia (M. Borkowska, 2012, s. 22). Według Głównego Urzędu Statystycznego w roku szkolnym 2014/2015 w Polsce objętych wychowaniem przedszkolnym było 15 195 dzieci niepełnosprawnych ( dostęp z dnia Polityka oświatowa państwa wychodzi naprzeciw potrzebom dzieci niepełnosprawnych, tworząc odpowiednie dla nich oddziały integracyjne, przedszkola integracyjne, oddziały specjalne, przedszkola specjalne po to, aby dzieci z różnymi rodzajami niepełnosprawności miały szansę na wszechstronny rozwój. 1. Istota niepełnosprawności i jej klasyfikacje Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) (za: M. Borkowska, 2012, s. 22-23) „osoba niepełnosprawna to osoba, u której istotne uszkodzenia i obniżenie sprawności funkcjonowania organizmu powodują uniemożliwienie, utrudnienie lub ograniczenie sprawnego funkcjonowania w społeczeństwie, biorąc pod uwagę takie czynniki, jak: płeć, wiek oraz czynniki zewnętrzne (…)”. W przypadku dzieci niepełnosprawnych WHO proponuje następującą definicję: „Dzieckiem z niepełnosprawnością jest takie dziecko, które bez specjalnych ulg i pomocy z zewnątrz jest długotrwale, całkowicie lub w znacznym stopniu niezdolne do uczestnictwa w grupie prawidłowo rozwiniętych i zdrowych rówieśników (…) (M. Borkowska, 2012, s. 23)”. Światowa Organizacja Zdrowia w 2001 roku podczas Światowego Zgromadzenia na rzecz Zdrowia zmieniła definicję zgodnie z Międzynarodową klasyfikacją funkcjonowania, niepełnosprawności i zdrowia. Wówczas uściślono znaczenie terminu niepełnosprawność, która uznawana była za trudność w zakresie działania i wypełniania ról społecznych. Upośledzenie lub niepełnosprawność społeczną odnoszono do ograniczeń uczestnictwa w życiu społecznym i integracji społecznej. Z pojęciem niepełnosprawności wiążą się następujące terminy: „Uszkodzenie (impairment) – to wszelki ubytek lub odstępstwo od normy psychologicznej, fizjologicznej lub anatomicznej struktury czy funkcji organizmu w skutek określonej wady wrodzonej, choroby, względnie urazu; Niepełnosprawność funkcjonalna (disability) – to każde ograniczenie lub brak (wynikający z uszkodzenia) zdolności do wykonywania czynności w sposób lub w zakresie uznawanym za normalny dla każdej istoty ludzkiej; jest to dysfunkcja na poziomie zadań; Upośledzenie lub niepełnosprawność społeczna (handicap) – to niekorzystna sytuacja danej osoby, wynikająca z uszkodzenia lub niepełnosprawności, która ogranicza lub uniemożliwia wypełnianie ról (zadań i zachowań) w sytuacjach społecznych, biorąc pod uwagę wiek, płeć oraz czynniki kulturowe i społeczne (czyli formy działań i zachowań przyjętych i akceptowanych w danym środowisku kulturowym i społecznym) (I. Chrzanowska, 2015, s. 150)”. Inną definicję niepełnosprawności zawiera Ustawa z 26 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osoby z niepełnosprawnością (Dz. U., nr 123, „niepełnosprawną jest osoba, której stan fizyczny lub/i psychiczny trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza albo uniemożliwia wypełnianie zadań i ról społecznych zgodnie z normami prawnymi i społecznymi”. Jak pisze Aleksander Hulek (za: F. Wojciechowski, 2007, s. 30) „za jednostkę niepełnosprawną uznaje się człowieka, którego stan fizyczny lub psychiczny trwale bądź okresowo utrudnia, ogranicza czy wręcz uniemożliwia wypełnianie zadań życiowych i ról społecznych zgodnie z normami społecznymi i prawnymi. Dziecko niepełnosprawne ma trudności rozwojowe, problemy w nauce i w przystosowaniu do społeczeństwa. Jego utrudnieniem jest obniżona sprawność psychofizyczna. W takich przypadkach potrzebna jest specjalna pomoc. Małgorzata Kupisiewicz (2013, s. 213) zwraca uwagę na wymiar medyczny i społeczny niepełnosprawności. Kontekst medyczny definiuje niepełnosprawność jako „dysfunkcję organizmu, zniesienie lub ograniczenie sprawności”, natomiast społeczny jako „wynik barier psychologiczno – społecznych, ekonomicznych, prawnych, fizycznych, jakie jednostka napotyka w środowisku życia”. Zdaniem Iwony Chrzanowskiej (2010, s. 23) współczesne definicje niepełnosprawności uwzględniają nie tylko aspekty biologiczne czy społeczne, ale starają się także odnieść do ujęć prawnych, kulturowych, politycznych, ekonomicznych. Toteż w preambule Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z dnia 13 grudnia 2006 roku wydanej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, uznaje się, że „niepełnosprawność jest pojęciem ewoluującym i że niepełnosprawność wynika z interakcji między osobami z dysfunkcjami a barierami wynikającymi z postaw ludzkich i środowiskowych, które utrudniają tym osobom pełne i skuteczne uczestnictwo w życiu społecznym, na zasadach równości z innymi osobami (I. Chrzanowska, 2010, s. 23)”. Iwona Chrzanowska (2010, s. 23) zwraca także uwagę na to, że w tejże Konwencji podkreślono, iż „dyskryminacja jakiejkolwiek osoby ze względu na jej niepełnosprawność jest pogwałceniem przyrodzonej godności i wartości osoby ludzkiej”. Na niepełnosprawność mogą wpływać czynniki biologiczne, ale także zdarzenia losowe (E. Porawska, 2011, W perspektywie biegu życia niepełnosprawność należy rozpatrywać w trzech różnych warunkach. W okresie dzieciństwa, niepełnosprawność może być związana z zaburzeniem rozwoju, pojawiającym się w fazie rozwojowej do 18 roku życia. Wówczas powodować ją mogą urazy fizyczne lub psychiczne albo choroby. Przyczyną niepełnosprawności są także uzależnienia od narkotyków, środków psychoaktywnych lub styl życia, bezdomność, włóczęgostwo. W okresie wczesnej i średniej dorosłości, niepełnosprawność jest często wynikiem chorób somatycznych, zaburzeń psychicznych, skutkiem urazów fizycznych i/lub psychicznych, niekorzystnych warunków zawodowych, uzależnień i stylu życia. W późnej dorosłości (65 lat i więcej), niepełnosprawność powodują choroby somatyczne, psychiczne, zawodowe. Związana jest z utratą sprawności w wyniku chorób neurologicznych, typu Alzheimer, Parkinson oraz inne zespoły otępienne. Niepełnosprawność mogą powodować także wypadki i urazy mechaniczne (B. Borowska- Beszta, 2012, Jak pisze Ewa Kulesza i Barbara Marcinkowska (2004, s. 16) „nowe ujęcie niepełnosprawności opiera się na biopsychospołecznej koncepcji, która zakłada, że człowiek jest istotą biologiczną, osobą wykonującą określone czynności i zadania życiowe oraz jest członkiem określonej grupy społecznej. Biopsychospołeczna koncepcja niepełnosprawności łączy trzy aspekty: biologiczny, jednostkowy i społeczny. Dlatego też istotę niepełnosprawności stanowi odchylenie od normalnego poziomu funkcjonowania w zakresie wszystkich lub niektórych z tych wymiarów”. U dziecka z niepełnosprawnością normalny proces rozwoju zostaje zakłócony przez niepełnosprawność, o czym pisze Hedi Jantsch (1993, s. 14) „u takiego dziecka zahamowane są naturalne siły rozwojowe stanowiące harmonijną jedność psychosomatyczną. Utrudnia to kształtowanie dziecięcego obrazu siebie. Syndrom obciążenia, powstały wskutek pre-, peri, lub postnatalnych (przed urodzeniem, w czasie porodu i krótko po porodzie) zaburzeń rozwoju, wywołuje zasadniczo inną sytuację konfliktową niż wówczas, gdy niepełnosprawność jest spowodowana w późniejszych latach przez chorobę lub wypadek. W tym drugim przypadku rozwój dziecka do czasu urazu może być niezakłócony. Nowonarodzone, niepełnosprawne dziecko, niezależnie czy jest niewidome, głuche, niepełnosprawne intelektualnie, ruchowo niesprawne, czy też ma zaburzenia sprzężone – ma z powodu swych dysfunkcji, w określonym stopniu, od początku utrudnione nabywanie umiejętności.” Twórczyni polskiej pedagogiki specjalnej, Maria Grzegorzewska (za: J. Rottermund, 2013, s. 99) zaproponowała następującą klasyfikację osób z niepełnosprawnością: Niewidomi i niedowidzący Głusi i niedosłyszący Głuchoniewidomi Upośledzeni umysłowo Przewlekle chorzy Z uszkodzeniem narządu ruchu Z trudnościami w uczeniu się Niedostosowani społecznie. Stanisław Kowalik (za: I. Plieth – Kalinowska, 2009, s. 24) podaje trzy istotne poziomy funkcjonowania człowieka, na podstawie których sklasyfikować można sprawność, a tym samym jego niepełnosprawność. Zalicza się do nich: Sprawność organizmu jako zdolność całego organizmu lub poszczególnych jego układów względnie narządów (ruchowego, oddechowego, nerwowego, wzroku, serca, itd.) do pełnienia właściwych funkcji; Sprawność psychologiczna człowieka, jako zdolność do samodzielnego organizowania własnego działania, które umożliwi mu zaspokojenie posiadanych potrzeb i wywiązywanie się z podstawowych zadań narzucanych przez społeczne otoczenie; Sprawność społeczna jako zdolność do podejmowania działań zespołowych, które zapewniają osiąganie odpowiednich celów grupowych, przypisywanych grupie przez uczestników grupy. Na podstawie wyżej przedstawionego kryterium niepełnosprawność uznać można za naruszenie sprawności na jednym z poziomów lub za częściową utratę zdolności funkcjonowania jednego z nich. Ze względu na rodzaj niepełnosprawności należy przyjąć następującą klasyfikację : Osoby z niepełnosprawnością sensoryczną- uszkodzenie narządów zmysłowych, do których należą: Osoby niewidome i słabowidzące Osoby niesłyszące i słabosłyszące Osoby z niepełnosprawnością fizyczną: Osoby z niepełnosprawnością motoryczną – z uszkodzeniem narządu ruchu, Osoby z przewlekłymi schorzeniami narządów wewnętrznych; Osoby z niepełnosprawnością psychiczną: Osoby umysłowo upośledzone z niepełnosprawnością intelektualną Osoby psychicznie chore z zaburzeniami osobowości i zachowania Osoby cierpiące na epilepsję- z zaburzeniami świadomości; Osoby z niepełnosprawnością złożoną – dotknięte więcej, niż jedną niepełnosprawnością (I. Plieth – Kalinowska, 2009, s. 25). Jak pisze Urszula Bartnikowska (2010, s. 21) „bycie niepełnosprawnym często łączy się z poczuciem odmienności, odróżniania się w negatywny sposób od społeczeństwa, czyli też z poczuciem niższej wartości. Dopiero wybicie się na jakimś polu (sportowym, artystycznym) może to poczucie zniwelować. Natomiast przeciętny niepełnosprawny zazwyczaj przeżywa sporo frustracji porównując swoje możliwości do możliwości ludzi sprawnych. Uszkodzenie organizmu, jego niepełna sprawność jest czymś niepożądanym. Tym bardziej niepożądanym, im bardziej ideałem w danym społeczeństwie jest człowiek sprawny, piękny i mądry”. 2. Specyfika rozwoju dzieci z wybranymi rodzajami niepełnosprawności Dziecko z niepełnosprawnością intelektualną Według Komitetu Ekspertów Amerykańskiego Towarzystwa Badań nad Upośledzeniem Umysłowym (za: H. Borzyszkowska, 1997, s. 885) upośledzenie umysłowe (niepełnosprawność intelektualną) należy definiować w następujący sposób: „przez niedorozwój umysłowy rozumie się niższą od przeciętnej ogólną sprawność intelektualną, która powstała w okresie rozwojowym i jest związana z jednym lub więcej zaburzeniami w zakresie dojrzewania, uczenia się i społecznego przystosowania”. Maria Grzegorzewska (za: O. Lipkowski, 1981, s. 95) przedstawia dwa terminy, które dotyczą osób upośledzonych umysłowo. Jest to oligofrenia i otępienie. Określa je następująco: „te dwa terminy należy wyraźnie rozgraniczyć. Oligofrenią bowiem nazywamy niedorozwój umysłowy od urodzenia dziecka do najwcześniejszego dzieciństwa; występuje tu zawsze wstrzymanie rozwoju mózgu i wyższych czynności nerwowych, podczas gdy otępienie występuje później jako osłabienie, rozpad procesów korowych, uszkodzenie czynności umysłowych dotychczas pełnowartościowych.” Inną zaś definicję proponuje Janusz Kostrzewski (za: H. Borzyszkowska, 1997, s. 885), uznając upośledzenie umysłowe za „istotnie niższy od przeciętnego ogólny poziom funkcjonowania intelektualnego, występujący łącznie z upośledzeniem w zakresie przystosowania się, wiążący się ze zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym”. Aleksandra Maciarz (1993, s. 45) definiuje niepełnosprawność intelektualną jako „stan zmniejszonych możliwości rozwojowych człowieka, szczególnie w sferze intelektualnej, spowodowany wczesnymi (do 3. roku życia) i nieodwracalnymi zmianami w mózgu. Przejawia się w upośledzeniu wszystkich sfer rozwoju dziecka, w sferze intelektualnej wyraża się – ilorazem inteligencji (stosunek wieku rozwoju do wieku życia) poniżej 69. W zależności od stanu zmniejszenia możliwości rozwoju wyróżnia się niedorozwój stopnia lekkiego, umiarkowanego, znacznego i głębokiego. Współcześnie dopuszcza się także możliwość powstania niedorozwoju umysłowego w wyniku długo trwającej, od wczesnych faz rozwoju dziecka – deprywacji kulturowej, bez wyraźnie ograniczonego tła”. Amerykańskie Towarzystwo do Spraw Niedorozwoju Umysłowego (AAMR) zaproponowało definicję H. J. Grossmana, która brzmi następująco: „niedorozwój umysłowy to istotnie niższy niż przeciętny (co najmniej o dwa odchylenia od średniej) ogólny poziom funkcjonowania intelektualnego, któremu towarzyszą zaburzenia w zachowaniu przystosowawczym, powstałe w okresie rozwojowym (do 18 roku życia).” Definicja ta przyjmuje cztery stopnie upośledzenia umysłowego, a także zakresy ilorazu inteligencji (K. Barłóg, 2008, s. 37). Ruth Luckasson pisze, że niepełnosprawność intelektualna „odnosi się do poważnych ograniczeń w funkcjonowaniu człowieka. Charakteryzuje się funkcjonowaniem intelektualnym znajdującym się na poziomie znacznie odbiegającym od normy, któremu towarzyszą ograniczenia w zakresie dwóch lub więcej niż dwóch obszarów obejmujących umiejętności przystosowawcze czy też przejawy zachowania przystosowawczego takie jak: porozumiewanie się, samoobsługa (troska o siebie), radzenie sobie w obowiązkach domowych, sprawności interpersonalne, korzystanie ze środków zabezpieczenia społecznego, kierowanie sobą, zdolności szkolne, praca, sposoby spędzania wolnego czasu, troska o zdrowie. Upośledzenie umysłowe występuje przed 18 rokiem życia” ( dostęp z dnia 2017). Zdaniem Roberta Schalock’a (za: Chrzanowska, 2015, s. 243) niepełnosprawność intelektualna „charakteryzuje się istotnym ograniczeniem zarówno w funkcjonowaniu intelektualnym, jak i zachowaniu przystosowawczym, ujawniającym się w poznawczych, społecznych i praktycznych umiejętnościach. Ta niepełnosprawność ujawnia się przed 18. rokiem życia”. Zdaniem Aleksandry Maciarz (1992, s. 73) niepełnosprawność intelektualna jest zaburzeniem rozwoju, które może być spowodowane przez rożne choroby, a także czynniki patogenne uszkadzające centralny układ nerwowy człowieka we wczesnych fazach ontogenezy. Niepełnosprawność tą mogą spowodować czynniki zaburzające komórki rozrodcze, rozwój centralnego układu nerwowego płodu, uszkadzając ten układ w czasie porodu lub podczas pierwszych lat życia dziecka. Możliwości rozwojowe dzieci niepełnosprawnych intelektualnie są zmniejszone z powodu uszkodzenia mózgu we wczesnych fazach rozwojowych. Stopień zmniejszenia możliwości jest u tych dzieci różny, w zależności od tego, jaki jest poziom osiąganych przez nich ilorazów dojrzałości społecznej (IDS) oraz ilorazów inteligencji (II). W badaniu inteligencji dzieci stosuje się najczęściej skalę Stanford – Bineta, która przedstawia następujące wartości ilorazów inteligencji: Upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim- 52-63, Upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym- 36-51, Upośledzenie umysłowe znacznego stopnia- 20-35, Upośledzenie umysłowe głębokiego stopnia- 0-19 (A. Maciarz, 1992, 73). W przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim bierze się pod uwagę niedorozwój uczuć wyższych, mniejszą wrażliwość i powinność moralną, ale także niestałość emocjonalną, impulsywność, niepokój, agresywność, problemy z samokontrolą. Ważnym kryterium dla niepełnosprawności intelektualnej w stopniu lekkim jest także „współwystępowanie deficytów lub zmniejszenie się zdolności przystosowania społecznego, tzn. obniżona jest skuteczność osoby w spełnianiu oczekiwań zgodnych z jej wiekiem i przynależnością kulturową, takich jak umiejętności społeczne i odpowiedzialność, komunikowanie się, wypełnianie czynności dnia codziennego, samodzielność, samoobsługa” (J. Wyczesany, 2004, s. 139, 140). Pobierz całość pracy licencjackiej Autor: Aleksandra Bednarz Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli 4 sierpnia 2022, 15:46 Jakie zabawki dla chłopca warto kupić? Które produkty dla najmłodszych są aktualnie modne? Sprawdź nasze zestawienie, które przygotowaliśmy z myślą o maluchach. Kolorowe klocki, oryginalne pojazdy czy zestawy konstrukcyjne to świetne zabawki dla chłopca, które zapewnią długi czas zabawy. Jest to także dobry pomysł na prezent, który sprawi radość młodemu miłośnikowi nauki, motoryzacji i budownictwa. Zobacz, które produkty najbardziej przypadną do gustu maluchowi. CC0Jakie zabawki dla chłopca warto kupić? Które produkty dla najmłodszych są aktualnie modne? Sprawdź nasze zestawienie, które przygotowaliśmy z myślą o maluchach. Kolorowe klocki, oryginalne pojazdy czy zestawy konstrukcyjne to świetne zabawki dla chłopca, które zapewnią długi czas zabawy. Jest to także dobry pomysł na prezent, który sprawi radość młodemu miłośnikowi nauki, motoryzacji i budownictwa. Zobacz, które produkty najbardziej przypadną do gustu dla chłopca: klockiKlocki do zabawki dla chłopca, które sprawdzą się także jako oryginalny upominek. Większość dzieci uwielbia układanie klocków. Istnieje wiele rodzajów klocków, dlatego warto wiedzieć, które z nich są tymi ulubionymi. Są to między innymi:klocki drewniane, klocki plastikowe, klocki obrazkowe, klocki konstrukcyjne, klocki gumowe. Ten typ zabawek dla chłopców mogą pozytywnie wpływać na rozwój kreatywności i logicznego myślenia. Ponadto są wciągające i zapewniają zabawę przez dłuższy czas. Dzięki nim najmłodsi mogą uczyć się cierpliwości, myślenia przestrzennego i wspomagać wyobraźnię. Klocki drewniane czy plastikowe będą się świetnie nadawać do budowania ciekawych konstrukcji, a z klocków obrazkowych można ułożyć interesujące ilustracje. Najlepsze wyprzedaże klockówMateriały promocyjne partnera Zabawki dla chłopca: pojazdyPojazdy to jedne z najpopularniejszych zabawek dla chłopca. Młodzi miłośnicy motoryzacji mają swoje ulubione modele samochodów, które chętnie kolekcjonują. Można spotkać również pojazdy zdalnie sterowane, które przeznaczone są do jazdy na zewnątrz. Kolejną propozycją są zestawy, które składają się z garaży wraz z akcesoriami. Posiadają różnorodne zjazdy oraz miejsca do parkowania. Jeśli zastanawiasz się nad prezentem dla chłopca, to warto przez zakupem dowiedzieć się, jakie pojazdy najbardziej lubi dziecko. Mogą to być wozy policyjne i strażackie, pojazdy z ulubionych bajek, samochody budowlane, wyścigowe lub małe resoraki kolekcjonerskie. Zabawki dla chłopca: zestawy konstrukcyjneZestawy konstrukcyjne to zabawki dla młodego fana budowania. Jest to sposób na wciągającą i kreatywną zabawę. Wyróżniamy:zestawy konstrukcyjne plastikowe zestawy konstrukcyjne magnetyczne zestawy konstrukcyjne piankowe zestawy konstrukcyjne drewniane Budowanie różnorodnych konstrukcji może pozytywnie wpływać na rozwój dziecka. Tego typu zabawa uczy logicznego i przestrzennego myślenia oraz może mieć wpływ na naukę cierpliwości i koncentracji. Ponadto może być to świetny czas spędzony wspólnie z rodziną.* zestawy konstrukcyjne drewnianezestawy konstrukcyjne plastikowe zestawy konstrukcyjne piankowe zestawy konstrukcyjne magnetyczneSą to zabawki dla chłopców, które uczą logicznego i kreatywnego myślenia oraz wpływają na wyobraźnię przestrzenną. Jest to świetny pomysł na prezent świąteczny lub urodzinowy. Najlepsze wyprzedaże zabawek konstrukcyjnychMateriały promocyjne partnera Zobacz inne ciekawe promocje

zabawki dla niepełnosprawnych dzieci